Wie tegenwoordig een bijnaam krijgt, krijgt deze meestal naar aanleiding van een typische gebeurtenis of herinnering, of gebaseerd op gedrag of uiterlijke kenmerken. Middelbare school rage
Stephan kreeg op de middelbare school de bijnaam Bolo. In het eerste jaar van de middelbare school leerde Stephan veel nieuwe mensen kennen. Omdat hij een naam heeft die wel vaker voorkomt, werd er uit het niets een bijnaam verzonnen. Bolo. Op dat moment kreeg bijna iedereen een bijnaam, want dat was leuk.
Stephan: ′Na een tijdje was die rage voorbij, maar mijn bijnaam bleef.′
GewoonteVoortaan werd hij altijd voorgesteld als Bolo. ′Werd er naar mijn huistelefoon gebeld of stond er iemand voor de deur, dan werd er altijd gevraagd: ″Is Bolo thuis?″ Zo kregen mijn ouders ook notie van mijn bijnaam. Op een gegeven moment gingen zelfs sommige leraren me Bolo noemen!′ Voor Stephan werd het een gewoonte. Het werd meer gezien als een normale naam dan een bijnaam. ′Ik vond het leuk om zo genoemd te worden, want wie heet er nou Bolo?′
Stephan: ′Sommige mensen wisten tot voorheen nog steeds mijn echte naam niet!′ Dit is nu ongeveer acht jaar geleden en nog steeds wordt Stephan Bolo genoemd. Ook de nieuwe mensen die hij leert kennen komen erachter dat zijn bijnaam Bolo is en dat wordt gemakkelijk overgenomen. Stephan: ′Bolo is een bijnaam die me doet herinneren aan een hele leuke jeugd!′
Ook Ruben moest er aan geloven. Toen hij als stagiair, en tevens jongste persoon in een mediabedrijf kwam werken, bedacht een collega de bijnaam Broekie. De bijnaam was niet bedoeld om onderscheid te maken tussen hem en een collega naamgenoot. Het had gewoon te maken dat hij als jongste binnenkwam in het bedrijf. Ruben: ′Ik mijn bijnaam dus al voordat er een andere Ruben bij ons kwam werken.′
Toch handigVeel collega′s noemen Ruben nu standaard Broekie! Niet echt een bijnaam waar je blij van wordt, zou je zeggen. Nieuwe medewerkers? Nieuwe ronde, nieuwe kansen, zou je denken. Ruben stelt zichzelf dan uiteraard gewoon voor als Ruben. ″Maar meestal is er dan wel weer een collega die roept, ′je kan hem ook Broekie noemen′.″ Het moet gezegd, dat was dus wel handig toen er een tweede Ruben bij het bedrijf kwam werken!
KoosnaampjeRuben blijft natuurlijk ook interne telefoontjes met ″Ruben″ opnemen. Het is typische een bijnaam die anderen leuk vinden om te gebruiken. Het is bijna een koosnaampje voor de gewaardeerde junior in het bedrijf.
Luisteren naar bijnaamWe vroegen ons af of het niet gek is dat je gaandeweg naar een andere naam gaat luisteren alsof het je eigen naam is! Ruben: “Het is inderdaad zo ingeburgerd dat ik er naar ga luisteren. Gek vind ik het eigenlijk niet. Maar als mijn echte naam wordt geroepen kijk ik ook nog steeds wel om!”
Nog meer bijnamenOf hij eigenlijk ooit geprotesteerd heeft tegen deze bijnaam? Ruben zegt lachend niet geprotesteerd te hebben, en het zelfs wel een leuke bijnaam te vinden. Ruben relativeert: ″Buiten kantoor uren heb ik weer andere bijnamen...″
Heb jij ook een leuke, grappige of vervelende bijnaam? Post je reactie!
Lees ook welke namen beroemdheden voor zichzelf bedachten.
Door: De Redactie
| 06-10-2009