Hans & Grietje
Hans woont in een huisje in het bos. ″En... geloof het of niet, mijn vrouw heet Grietje!″
Ergens in een Hollands bos, 2009. Hans liep door het bos en prikte propjes zwerfafval. Een vrolijke voorbijganger riep hem toe ′goed werk!′ Alles goed en wel, antwoordde Hans, maar ik doe dit niet voor m′n lol. ′Ik woon hier namelijk′.
Hoe heet je eigenlijk?
Het was reden voor een gezellig praatje op een zonnige dag in het bos. Dat schattige witte huisje dat nauwelijks opvalt tussen de bomen; daar woont Hans. Hoe heet je eigenlijk? vroeg de voorbijganger bij vertrek. ″Ik heet Hans″. En je zult het niet geloven, zei hij. ″Mijn vrouw heet Grietje!″
′Hier ga ik wonen′
Naar aanleiding van dit voorval sprak de redactie van Naamgenoten.nl met Grietje. ″Toen het huisje in het bos vrij kwam om opnieuw verhuurd te worden en ik het voor het eerst te zien kreeg, wist ik het gelijk al: Hier ga ik wonen.″ Aan de vooravond, letterlijk, van een nieuwe fase in hun leven, rolde de fax van het apparaat bij Hans en Grietje: We hebben het huisje! We gaan er wonen.
Heksenbezem
Als je het huisje ziet, dan denk je ook, er konden zó Hans & Grietje wonen… Nu hangt er een heksje aan de buitenlantaarn en staat er naast de deurpost een heksenbezem die Grietje regelmatig gebruikt. Hans en Grietje gaan er gewoon met een knipoog in mee! Het telefoontje van onze redactie werd met grote vrolijkheid ontvangen. Grietje: ″Op een of andere manier zijn we ook door onze namen met elkaar verbonden. We zullen ook nooit zeggen ′Grietje en Hans′. Raar eigenlijk hè!″
Kadootjes
Hans en Grietje krijgen veel Hans en Grietje kadootjes als ze jarig zijn, zoals een Hans en Grietje kaars, of een zelfgemaakt boekje met allerlei Hans en Grietje verhaaltjes, met op de voorkant tum tum snoepjes geplakt, wat na een tijdje een plakkerige boel wordt...
Wat het nóg leuker maakt
Het gegeven van een échte Hans en Grietje in een huisje in het bos is natuurlijk erg grappig. Maar wat voorbijgangers van het witte huisje niet kunnen weten, iets wat het verhaal toch nog nét iets leuker maakt: Toen Hans en Grietje in aanmerking kwamen als nieuwe huurders, was de vorige huurder na 40 jaar vertrokken. Je zult niet geloven hoe die man heet! Zijn naam was meneer Pannenkoek.
De Redactie.
Hans en Grietje – het sprookje.
Er was eens een arme houthakker, met twee kinderen, Hans en Grietje. Toen er geen geld meer was om de kinderen te onderhouden, stelde de stiefmoeder voor om ze in het bos achter te laten. Toen ze op weg gingen, was Hans zo slim om kiezelsteentjes te strooien, zodat de kinderen de weg terug konden vinden. De volgende keer strooide hij echter broodkruimels, die opgegeten werden door de vogels in het bos, zodat Hans en Grietje verdwaalden. Ze kwamen bij een pannenkoekenhuisje en snoepen ervan. Er bleek een boze heks te wonen, die Hans opsloot om vet te mesten en op te eten. Grietje moest helpen in de huishouding. Toen ze de oven moest aanmaken waar haar broertje in gebraden zou worden, lukte het haar de heks zelf in de oven te duwen. Ze vonden parels en edelstenen in het huisje en gingen vol beladen weer op weg naar huis. Een eend hielp hen een groot meer over en toen ze hun vader in de armen vlogen, bleek de gemene stiefmoeder overleden en ze leefden nog een lange tijd in blijdschap en overvloed.
Bron: Volksverhalen Almanak
Hoe heet je eigenlijk?
Het was reden voor een gezellig praatje op een zonnige dag in het bos. Dat schattige witte huisje dat nauwelijks opvalt tussen de bomen; daar woont Hans. Hoe heet je eigenlijk? vroeg de voorbijganger bij vertrek. ″Ik heet Hans″. En je zult het niet geloven, zei hij. ″Mijn vrouw heet Grietje!″
′Hier ga ik wonen′
Naar aanleiding van dit voorval sprak de redactie van Naamgenoten.nl met Grietje. ″Toen het huisje in het bos vrij kwam om opnieuw verhuurd te worden en ik het voor het eerst te zien kreeg, wist ik het gelijk al: Hier ga ik wonen.″ Aan de vooravond, letterlijk, van een nieuwe fase in hun leven, rolde de fax van het apparaat bij Hans en Grietje: We hebben het huisje! We gaan er wonen.
Heksenbezem
Als je het huisje ziet, dan denk je ook, er konden zó Hans & Grietje wonen… Nu hangt er een heksje aan de buitenlantaarn en staat er naast de deurpost een heksenbezem die Grietje regelmatig gebruikt. Hans en Grietje gaan er gewoon met een knipoog in mee! Het telefoontje van onze redactie werd met grote vrolijkheid ontvangen. Grietje: ″Op een of andere manier zijn we ook door onze namen met elkaar verbonden. We zullen ook nooit zeggen ′Grietje en Hans′. Raar eigenlijk hè!″
Kadootjes
Hans en Grietje krijgen veel Hans en Grietje kadootjes als ze jarig zijn, zoals een Hans en Grietje kaars, of een zelfgemaakt boekje met allerlei Hans en Grietje verhaaltjes, met op de voorkant tum tum snoepjes geplakt, wat na een tijdje een plakkerige boel wordt...
Wat het nóg leuker maakt
Het gegeven van een échte Hans en Grietje in een huisje in het bos is natuurlijk erg grappig. Maar wat voorbijgangers van het witte huisje niet kunnen weten, iets wat het verhaal toch nog nét iets leuker maakt: Toen Hans en Grietje in aanmerking kwamen als nieuwe huurders, was de vorige huurder na 40 jaar vertrokken. Je zult niet geloven hoe die man heet! Zijn naam was meneer Pannenkoek.
De Redactie.
Hans en Grietje – het sprookje.
Er was eens een arme houthakker, met twee kinderen, Hans en Grietje. Toen er geen geld meer was om de kinderen te onderhouden, stelde de stiefmoeder voor om ze in het bos achter te laten. Toen ze op weg gingen, was Hans zo slim om kiezelsteentjes te strooien, zodat de kinderen de weg terug konden vinden. De volgende keer strooide hij echter broodkruimels, die opgegeten werden door de vogels in het bos, zodat Hans en Grietje verdwaalden. Ze kwamen bij een pannenkoekenhuisje en snoepen ervan. Er bleek een boze heks te wonen, die Hans opsloot om vet te mesten en op te eten. Grietje moest helpen in de huishouding. Toen ze de oven moest aanmaken waar haar broertje in gebraden zou worden, lukte het haar de heks zelf in de oven te duwen. Ze vonden parels en edelstenen in het huisje en gingen vol beladen weer op weg naar huis. Een eend hielp hen een groot meer over en toen ze hun vader in de armen vlogen, bleek de gemene stiefmoeder overleden en ze leefden nog een lange tijd in blijdschap en overvloed.
Bron: Volksverhalen Almanak
Door: De Redactie
| 06-10-2009
Om te reageren op dit artikel moet je ingelogd zijn
Staat jouw naam er al tussen?
Meld je nu aan als naamgenoot om erachter te komen hoeveel je gemeen hebt met je voor- & achternaamgenoten
