Van kinds af aan wilde Anke liever Miriam heten. Wij vroegen haar waarom, lees het bijzondere verhaal.
De verandering van Anke naar Miriam begint met een verhaal. Een verhaal over het zusje van Mozes, dat Miriam heette. Dat verhaal ging als volgt.
In de tijd dat de Egyptische farao alle Hebreeuwse jongetjes meteen na de geboorte door aangewezen vroedvrouwen liet ombrengen, liet de moeder van Mozes in een poging haar zoontje te behoeden, hem in een biezen mandje de rivier de Nijl afdrijven.
De kleine Miriam, die moeder achternagelopen was, hield daarna het mandje in de gaten, en zorgde ervoor dat het gevonden werd door de dochter van de Farao. De Farao gaf het door tussenkomst van de slimme Mirjam aan zijn eigen moeder terug om het te zogen en op te voeden. Nadat het kind enige jaren bij zijn moeder geweest was, werd het weer naar de dochter van de koning gebracht, die het liet opvoeden als haar eigen zoon. Zo zorgde Miriam ervoor dat haar broertje opgroeide aan het hof van de Farao. Het jongetje Mozes groeide uit tot een ′groot′ man.
Zorgende zus en lievelingsbroer
Toen Anke dit verhaal hoorde op haar negende jaar, heeft zij sindsdien altijd Miriam willen heten. Bij de vraag in hoeverre Miriam zich identificeert met het verhaal, is de zorgende zus een herkenbaar beeld voor haar. Toen een van haar broertjes geboren werd, herinnert Miriam zich dat iedereen zei:′wat is ie lelijk!!′ wat Miriam zo zielig vond! Het is haar lievelingsbroer.
Geboortekaartje met een vlinder
Door de jaren heen speelde bij tijd en wijle de gedachte aan naamsverandering. Maar het kwam het er steeds niet van om er werk te maken. Totdat Miriam een zware operatie moest ondergaan op 40 jarige leeftijd, waarbij het niet zeker was of ze het er levend af zou brengen. ″Als ik dit haal, dan wil ik voortaan Miriam heten, heb ik toen gezegd. Een logischer aanleiding was er waarschijnlijk ook nooit meer komen.″ Na de geslaagde operatie maakte Miriam een geboortekaartje van zichzelf voor vrienden met daarop een vlinder, en de tekst ′Voortaan wil ik Miriam heten′.
Niet meer aangesproken
Iedereen uit de nabije omgeving de nieuwe naam als vanzelfsprekend over. ″Mijn zoon heeft zich nooit ook maar een keer vergist!″ Ze maakte een keer mee dat iemand van vroeger Anke riep aan de overkant van de straat en zij niet reageerde. Ze voelde zich pas aangesproken toen ze de persoon opeens herkende. ″Hiermee merk je pas hoe deze naam uit je systeem is verdwenen.″ Alleen de weinige mensen die niet goed met Miriam door een deur kunnen, zijn Anke zijn blijven zeggen…
Een nieuwe handtekening
Op praktisch gebied was het even wennen: hoe schrijf je de naam eigenlijk? De spontane schrijfwijze van een goede bekende met twee i′s, Miriam, klopte onmiddelijk. Lastiger was het zetten van een nieuwe handtekening. Hoe maak je van een A een M die net zo vloeiend uit je pen rolt? Een kwestie van oefenen om een krabbel te vinden die klopt!
″Miriam? Die ken ik niet.″
Over de reden waarom Miriam de naamswijziging nooit officieel in haar paspoort heeft doorgevoerd zegt Miriam: ″Ik kende de weg daarin niet, had het geld er niet voor″. Omdat Miriam′s tweede doopnaam Nicoline is, vindt Miriam dat de N in haar paspoort genoeg op de M lijkt, en heeft Miriam heeft het zo gelaten. Maar ook een klein beetje uit respect voor haar vader, die steevast de telefoon beantwoordde met ′die ken ik niet′, als Miriam belde. ″Hij zei het welliswaar met een knipoog.″
Leuk om Miriam tegen te komen
Miriam is ontzettend gelukkig met haar gewijzigde naam. Ze vindt het altijd heel erg leuk om iemand tegen te komen die ook Miriam heet. Mensen die Miriam niet anders kennen, en horen dat zij vroeger Anke heette, vinden die naam totaal niet bij haar passen. Het paspoort lijkt bijna bijzaak in dit verhaal. ″Een naam is toch iets heel wezenlijks, echt van jezelf″. Wat de naamswijziging voor Miriam heeft betekend, lijkt zoveel belangrijker dan de papierwinkel om het officieel te maken.
De Redactie.
Reageren? Post je reactie!
Meld je nu aan als naamgenoot om erachter te komen hoeveel je gemeen hebt met je voor- & achternaamgenoten